Ook heb ik inmiddels met veel patiënten kennisgemaakt. Ik kom zelf oorspronkelijk uit een ander gedeelte van de provincie Groningen (Veendam), maar vond het erg leuk kennis te maken met de patiënten hier in het Westerkwartier.
Ik vond het grappig om van mijn familie te horen dat de overgrootvader van mijn oma rond 1800 ook huisarts in Grootegast is geweest. De officiële benaming was toen "heel-, vroedmeester en artzenijmenger”.

De patiënten hier zijn een leuke mengeling van Groningers en soms ook Friezen. Ik heb enkele mensen moeten teleurstellen dat ik met mijn Friese voornaam (Tjitske) geen Fries spreek. Ik ben van oorsprong Groningse en heb mijn Friese naam te danken aan mijn ouders die elkaar op de Friese wateren hebben leren kennen.
Ik ben nu sinds een jaar huisarts en heb het eerste half jaar een zwangerschapsvervanging in Rolde gedaan. Aan het begin was het dus wel weer even wennen, zoveel dialecten had ik in korte tijd gehoord: van “‘k bin achter de poeste” naar “ k’heb pien in de knibbels”,  naar “ik fiel my net sa goed”.

Wie ben ik als huisarts? Ik vind het fijn om als huisarts betrokken bij mijn patiënten te kunnen zijn en een persoonlijk contact op te bouwen. Ik merk dat als ik wat weet over iemands achtergrond ik de volgende keer mensen vaak beter kan helpen, doordat ik bijvoorbeeld weet wat iemand heeft meegemaakt en waar hij bezorgd over is. Daarom vind ik het fijn om hier op een vaste plek te werken .

Het leuke aan het werk als huisarts vind ik ook de afwisseling. Kleine korte klachtjes, ingewikkelder problematiek, chirurgische ingreepjes, bij mensen thuis op visite en soms gesprekken over een naderend levenseinde. De dagen op de praktijk zijn vaak druk, maar ik geniet van mijn spreekuren en ben blij dat ik dit werk mag doen.

Als huisarts blijf je jezelf ontwikkelen en dingen leren. Toen ik begon aan mijn studie dacht ik dat ik als arts een raadgever zou zijn die de mensen beter zou gaan maken en adviseren. Nu merk ik dat je als dokter als het ware een team met de patiënt vormt, waarbij de arts de medische kennis heeft en de patiënt de kennis over hoe hij persoonlijk in elkaar steekt en hoe hij de dingen graag wil. Op die manier probeer je samen tot het beste beleid voor de patiënt te komen. Soms is dat even aftasten. Vaak willen ouderen bijvoorbeeld graag dat je als arts de leider van het team bent, terwijl jongere mensen vaak zelf meer initiatief nemen en vertellen wat ze graag willen.

Wat doe ik nog meer naast mijn werk? Ik woon in de stad Groningen en heb daar een actief leven. Ik houd erg van zingen. Op zangles zing ik meestal klassieke muziek, verder zit ik op een koor. Ook ben ik een sportief persoon. Ik geniet vooral van sporten in de buitenlucht: tennissen, hardlopen, wielrennen, zeilen en schaatsen. Daarnaast ga ik ook graag met mijn voetjes van de vloer op de dansvloer.  Mijn studietijd heb ik in Amsterdam doorgebracht en daar heb ik nog veel vrienden en ook familie wonen. Vandaar dat ik nog regelmatig enkele dagen in Amsterdam doorbreng.

Ervaringen die veel indruk op mij hebben gemaakt zijn ook de periodes die ik tijdens mijn studie in Ghana en Suriname heb doorgebracht. Patiënten die onder een mangoboom wachten om geholpen te worden, familieleden die in een hutje bij de patiënt blijven om hem te verzorgen, de patiënten die medicijnen krijgen die gedoneerd werden uit het buitenland en vaak over datum waren, de prachtige natuur en de ervaringen dat je met eenvoudige middelen soms heel wat kan betekenen. De prachtige mensen die vaak zo sterk en vrolijk zijn, ondanks hun armoede, ik heb er veel van geleerd.

Toch houd ik teveel van mijn vertrouwde plekje en de mensen om me heen om tropenarts te worden. Maar wel heb ik een stukje idealisme in me, ik noem het mijn tropenstukje dat ik als dokter overal denk te kunnen inzetten, ook in Grootegast en omstreken!